Ég hef hálfpartinn verið að fela mig. Ekki fyrir ykkur heldur mér. Er nefnilega aftur komin í það þyngsta sem ég hef farið í. Samt ekki fallin í þetta þunglyndi sem hrjáði mig þá. Vildi bara að ég væri ekki svona mikill aumingi og gunga. Liggur við að ég geri ekki neitt því ég er búin að ákveða að svona verði ég. Mér sem gekk svo vel var á tímabili komin í 103 og sá fram á að komast í 2ja stafa tölu. Það er svaka uppgjöf í gangi hérna megin. Sem er ekki rétt. Sonur minn og maður eiga rétt á að ég sé heilbrigð og geti gert hluti með þeim, og ég tala nú ekki um hvað ég á rétt á. Skil ekki hvað er að mér. Vildi ég gæti komið mér í einkaþjálfun aftur þó ekki nema bara koma mér af stað. Ætla að byrja aftur á herbalife því mér líður vel á því en hef ekki tekið það inn í langan tíma núna. Var að horfa á þáttinn Listin að lifa held ég að hann heiti. Sver ég er akkurat hinn endinn á þessarri stelpu.

Svo margt smátt kemur fyrir og mér finnst ég verði að borða til að fagna, syrgja og bara til að líða vel. Svo eftir á líður mér bara alls ekki vel. Svo skrifa ég ekki hér inná því ég vil ekki að fólk viti hvað mér gengur illa. Hver vill svo sem lesa um svoleiðis það er skemmtilegra að hrósa en að hugga.

Sonur minn var að horfa með mér á part af Biggest Looser og fór að lesa textann og sagði vá mamma missti þessi kall 23 kíló? Já það gerði hann sagði ég. Veistu mamma ef þú missir 23 kíló verðuru smá minna feit.  Fannst þetta bæði krúttlegt og hrollvekjandi því ég vil ekki að hann sé að pæla í þyngd.  

Æ ég er bara í smá messi núna. Takmarkið að mæta í ræktina eftir vinnu á morgun.